خوب است که انسان یک صافی جلوی دهان خود بگذارد، که هروقت خواست حرفی بزند آشغال های آن را بگیرد. زائد های آن را حذف کند . بعد از رد کردن از صافی ، خدا و پیغمبر گونه که بود  بگوید .
اولین مطلبی که در اسلام است، ارزش سکوت را مطرح کرده است . یعنی تا می توانی حرف نزن . تا می توانی شنونده باش  چراکه خدا دو تا گوش و یک زبان به شما داده است . <<دو تا بشنو ، یکی بگو>>
انسان عاقل کسی است که کارهایش خدایی باشد . خدا شنیدنیها را دو برابر گفتنی ها قبول دارد .
سکوت دو فایده دارد : یکی در دنیا و یکی در آخرت . فواید سکوت در دنیا : ۱-پیغمبر فرمود : هرکس می خواهد در دنیا خوشحال باشد ، خاموشی را برگزیند . . . . شما اگر حرفی از دهانان بیرون بیاید باید ثابت کنید . در دنیا اگر جلوی شما را  نگیرند ، در آخرت جلویتان را خواهند گرفت .
<<یکی از دوستان تعریف می کرد که در خدمت سربازی بودیم ، شخصی با دوستانش که دور هم نشسته بودند ، شوخی می کرد که من می خواهم اسلحه ی فلانی را بدزدم ، یکم بترسه .  گفت اتفاقا ده روز بعد اسلحه ی همان فلانی گم شد . خبر پخش شد . اون طرفی که شوخی کرده بود را گرفتند . هرچه گفت من این کارو نکردم شوخی کردم ، قبول نکردند . اون آقا را پنج ماه انداختندش تو انفرادی به خاطر یه شوخی . بعدا ها اون اسلحه زیر خاک ها یه گوشه پادگان پیدا شده بود . اگر آن اسلحه پیدا نمی شد ، خدا می دانست چه به سر اون آقا می اومد .
به نظر من او نباید از حفاظتی ها ناراحت باشد ، باید از زبان خودش ناراحت باشد . چون حرفی که آدم می زنه ، دیگه زده . چه جوری می تونه بگه  نگفتم . فلذا پیغمبر می فرماید اگر می خواهی گرفتار نشی ، ساکت باش .>>

شهادت امام جعفر صادق بر کلیه ی مسلمین جهان تسلیت باد

نام: جعفر (به معنى نهر جارى پرفایده)
کنیه: ابو عبداللّه  لقب: صادق
پدر: حضرت محمد بن على (ع)
مادر: معروف به ام فروه، دختر قاسم بن محمد بن ابى بکر

تاریخ ولادت: یکشنبه ۱۷ ربیع الاول ، سال ۸۳ هجرى

مکان ولادت: مدینه  مدت عمر مبارک : ۶۵ سال
علت شهادت: مسمومیت   قاتل ملعون: منصور دوانیقى (خلیفه عباسى)

زمان شهادت: یکشنبه ۲۵ شوال ، سال ۱۴۸ هجرى

مدفن مطهر: قـبـر شریفش در قبرستان بقیع (واقع در مدینه منوره) در کنار قبر پدر و جدّ و عمویش امام حسن مجتبى (علیه السلام) مى باشد.

حضرت لقمان فرمود : << اذا کنت بین الناس فحفظ لسانک >> (( وقتی بین مردم قرار گرفتی ، زبانت را حفظ کن )) . . . . شما در جامعه ، در هر شغلی ، با هرکسی که در ارتباط باشید ، آن شخص از شما یک فهم جداگانه ای دارد . یک موقع شما یک حرفی می زنید که طرف یک چیز دیگری برداشت می کند ، آن وقت خر بیار و باقالی بار کن . ما هر چی می کشیم از دست زبانمان است . یک موقع یه جمله ای می گوییم که خدایی ناکرده با آبروی مردم بازی می شود .